De toren van de Grote Kerk met een gehesen bal
Deze twee kunstwerken verbinden de historische identiteit van het Museumkwartier aan de toekomst, een wens van bewoners van het Museumkwartier, betrokkenen uit de stad en experts in de lokale geschiedenis en de gebiedsontwikkeling Rivierzone. Een samenwerking tussen het ontwerpteam van social design studio Arttenders met kunstenaar Martijntje Cornelia, die de verhalen over vrouwen gedurende de haringvisserij als inspiratie zag.
De nettenboetsters en de stoel in beeld
De vorm van het kunstwerk, dat wat wegheeft van een snoepje, is gebaseerd op de torenspits van de Grote Kerk van Vlaardingen. Het verwijst naar de oude traditie van de ballen die aan de kerktoren werden gehesen om de terugkeer van de haringloggers aan te kondigen, een verhaal dat in een interview met lokale historicus Cora Laan naar boven kwam. De parelmoer bal, die glinstert als de huid van een haring, is een baken van hoop en symboliseert de spanning van het wachten op de loggers. Hij zit vast aan het touw, dat verwijst naar de vroegere touwslagerij in dit gebied. Binnenin het werk bevindt zich een stoeltje, gebaseerd op een daadwerkelijke stoel in een foto uit het Stadsarchief van de nettenboetsters die zich hier in de boetschuur bevonden. Het staat voor hun kracht en solidariteit, wat ook blijkt uit de uitspraak van een vissersvrouw: “Het [water] kan weleens tot je lippen komen, maar het komt er nooit overheen”.
In het andere werk is het touw samen geknoopt tot een net, wat symbool staat voor het sociale vangnet dat vrouwen met elkaar vormden in moeilijke tijden. Want als de zee nam, als bijvoorbeeld één van de loggers niet terugkwam, en de bal dus niet aan de toren gehesen werd, werd hij wél opgevangen door de stad.
Wil je meer weten over de totstandkoming van deze kunstwerken? Bekijk dan ook https://www.arttenders.com/portfolio/museumkwartier/